Antoni Dudek: Dwie twarze Dmowskiego
Kategoria: Opinie
wtorek, 14. listopada 2006
Zawsze gdy oglądam kolejną filmową adaptację powieści Roberta Stevensona “Dziwna historia doktora Jekylla i pana Hyde’a”, zastanawiam się, czy właściwszym bohaterem tej przypowieści o dwoistości natury ludzkiej nie byłby polityk. W tym zawodzie, jak w rzadko którym, mamy bowiem do czynienia z nieustannym mieszaniem dobra ze złem, zdrowego rozsądku z obsesjami, logiki z absurdalnymi uprzedzeniami i fobiami.
Te czynniki dają się odnaleźć w biografii twórcy polskiego nacjonalizmu Romana Dmowskiego. “Widoczny był plan, według którego na czele świata mają stanąć Stany Zjednoczone, Anglia i Niemcy - wszystkie trzy państwa z mocno zorganizowaną wewnątrz masonerią i mocno opanowane przez Żydów” - pisał Dmowski w wydanej w 1934 r. pracy “Przewrót”. Obsesja antysemicka i antymasońska, połączona spoiwem spiskowej teorii dziejów, wedle której wielki kryzys gospodarczy 1929 r. miał być efektem wspomnianego planu, odsłania mroczne oblicze Dmowskiego, którego poglądów z okresu II Rzeczypospolitej próbują dziś bronić jedynie nieliczni epigoni ortodoksyjnej endecji. Narzędziem w rękach masonów i Żydów miał być w wizji Dmowskiego jego odwieczny adwersarz - Józef Piłsudski, który dokonując przewrotu majowego, ostatecznie wepchnął Polskę w ręce jej wrogów. “Dopóki Polska będzie miała to smutne pierwszeństwo w świecie, że jest krajem najbardziej żydowskim, dopóty nie ma mowy o tym, żeby mogła być ona państwem zdrowo rozwijającym się” - przekonywał przywódca Stronnictwa Narodowego. Obarczanie Dmowskiego za bojówkarskie i terrorystyczne akcje Ruchu Narodowo-Radykalnego Falanga wydaje się jednak przesadą, skoro lider Bolesław Piasecki nie uznawał jego zwierzchnictwa i dawał do zrozumienia, że pan Roman nie rozumie ducha nadchodzącej epoki.
Koncepcje Dmowskiego z lat 30. stanowią smutną ilustrację degeneracji przenikliwego umysłu, który kilkadziesiąt lat wcześniej zasłużenie zyskał miano jednego z głównych twórców nowoczesnej polskiej myśli politycznej. Wydana w 1908 r. najważniejsza praca Dmowskiego “Niemcy, Rosja i kwestia Polska” do dziś może uchodzić za wzór chłodnej i w dużym stopniu trafnej analizy geopolitycznej. Wnikliwa analiza narastania imperializmu niemieckiego, któremu towarzyszył proces wasalizacji Austro-Węgier wobec Berlina oraz narastanie kryzysu w państwie carów, doprowadziła Dmowskiego do wniosku stanowiącego wyzwanie dla dominującego w polskiej myśli politycznej XIX w. poglądu, że głównym wrogiem sprawy polskiej jest Rosja. “Zwycięstwo dążeń polskich w Rosji oznaczałoby porozumienie dwóch wielkich szczepów słowiańskich, a co za tym idzie, nowy prąd ożywczy w życiu wewnętrznym państwa i jego zewnętrznej polityce, która stając się szczerze słowiańską, otrzymałaby silne podstawy na zachodzie” - pisał w konkluzjach rozprawy, która wywołała rozłam w Lidze Narodowej i odejście działaczy nie mogących pogodzić antyrosyjskich emocji z bezlitosną logiką wywodów Dmowskiego.
Dmowski próbował - jak na doktora nauk przyrodniczych przystało - racjonalnie analizować świat polityki, jednak okazało się, że Rosjanie nie chcą wzmocnienia własnego państwa przez zawarcie modus vivendi z najbardziej kłopotliwą mniejszością narodową w carskim imperium, czyli z Polakami. Działalność Dmowskiego wybranego głosami Polaków do utworzonej po rewolucji 1905 r. rosyjskiej Dumy nie przyniosła spodziewanych rezultatów. Konsekwencją tej strategii stała się bratobójcza walka narodowców z socjalistami, którzy próbowali wywołać w Kongresówce rewolucję, a gdy ta zaczęła wygasać - sięgnęli po metody terrorystyczne.
więcej… www.wprost.pl
Komentarzy: 2
- Toronto wtorek, 14. listopada 2006
Artykul z Wprost jest tendencyjny i zaklamany. Otoz R.Dmowski nie mial dwoch twarzy jak sugeruje autor, ale pomysl na zbudowanie panstwa polskiego w oparciu o sojusz z Rosja, podczas gdy Pilsudski chcial budowac sojusz z Niemcami i byl poza tym niemieckim agentem czego dowody znajduja sie w niemieckich archiwach. W/g mnie, opcja Dmowskiego byla wyborem mniejszego zla dla Polski co dowodzi, ze byl za wyborem kompromisu z Rosja co oczywiscie nie podobalo sie radykalnym narodowcom i zreszta slusznie, poniewaz Rosja byla jednym z zaborcow Polski. Poza tym jak dowodzi historia, swiatowe zydostwo bylo zainteresowane realizacja wlasnych planow i mialo na to pieniadze oraz przeszkolone grupy zydo-bolszewickich rewolucjonistow z zydem Leninem i zydem Trockim na czele. Nieudana pierwsza rewolucja 1905r w Rosji powiodla sie drugim razem w 1917r i zydo-bolszewicy przejeli wladze i kontrole nad cala Rosja. Nalezy rowniez wyjasnic blednie sformulowane okreslenie pod nazwa WALKA BRATOBOJCZA. Otoz byla to raczej walka dwoch odrebnych ideologii: zydo-komuno-socjalizmu pod przywodztwem Pilsudskiego z ruchem narodowym, ktorego reprezentantami byli Dmowski i spolka. A poniewaz najwazniejsze stanowiska w panstwie byly obsadzone zydami i socjalistami za czym stal Pilsudski, wiec rozprawienie sie z narodowcami bylo tylko kwestia czasu. W wyniku wewnetrznych walk politycznych i dyktatury Pilsudskiego tracila cala Polska i Narod. Bledy polityki Pilsudskiego i zydo-socjalistyczno-masonskiej kliki pozbawily kraj sily ekonomicznej i militarnej, co w konsekwencji zakonczylo sie kleska wrzesniowa i zniszczeniem kraju.
- Toronto wtorek, 14. listopada 2006
p.s. Gdyby ktos byl zainteresowany poszukiwaniem faktow historycznych to polecam ksiazki: H.Pajak - PONURA PRAWDA O PILSUDSKIM prof. S.Wysocki - ZYDZI W DZIEJACH POLSKI T.Koziej - OSTRZEZENIE ks dr S.Staszic - PRZESTROGI DLA POLSKI ks prof. dr S.Trzeciak - PROGRAM SWIATOWEJ POLITYKI ZYDOWSKIEJ oraz strony internetowe: http://www.polonica.net http://www.pogonowski.com http://www.naszawitryna.pl http://ww.jewwatch.com
Loading ...