Dubaniowski: PiS jest partią lewicową
Kategoria: Opinie
niedziela, 27. maja 2007
O powrocie Aleksandra Kwaśniewskiego do władzy, standardach III RP, szukaniu haków i obrzucaniu błotem oraz twarzy Platformy Obywatelskiej – opowiada Waldemar Dubaniowski. W latach 1996-1998 pełnił funkcję dyrektora Zespołu Gabinetu Prezydenta RP, następnie do 2003 roku członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. W 2005 roku został szefem Gabinetu Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.
Zastanawiam się, w jakim stopniu powrót Aleksandra Kwaśniewskiego do polityki jest wywołany tym, że lewica potrzebuje lidera.
Nie lewica. Mam wrażenie, że cały czas w Polsce brakuje prawdziwej, normalnej centrolewicy. Na ogół podział sceny politycznej jest taki: centroprawica i centrolewica jako dwa najważniejsze ugrupowania i do tego, jak w dzisiejszym języku polskim politycznym przyjęło się mówić, przystawki. U nas niestety lewica napiętnowana jest jeszcze łatką postkomuny, natomiast brakuje prawdziwej dużej, nie tylko lewicy a centrolewicy. Centrolewicy, która niesie zarówno wartości liberalne, jak i wrażliwość socjalną .Warto być może spojrzeć na włoski krajobraz polityczny, tam udało się coś na kształt takiej poważnej centrolewicowej koalicji zawiązać w postaci Drzewa Oliwnego. Dopiero wtedy - nawiasem mówiąc - kiedy pokazał się prawdziwy lider, tym liderem był oczywiście Romano Prodi. Natomiast jak u nas ten krajobraz polityczny będzie wyglądał, to się okaże.
Na bazie czego miałaby powstać ta centrolewica i gdzie miałaby szukać elektoratu?
Z elektoratem sytuacja jest najbardziej klarowna i najprostsza, bo dla centrolewicy elektorat jest na ogół naturalny. Naturalny czyli związany ze wszystkimi dążeniami wolnościowymi, czyli głównie młodymi ludźmi, którzy nie zgadzają się na wszechwładną ingerencję państwa, doceniają kreatywność jednostki, to, że wszyscy obywatele mogą być podmiotami, od których wiele zależy. To są głównie młode osoby, te które dzisiaj nieco sfrustrowane wyjeżdżają czy to do Irlandii, czy to do Anglii czy też innych krajów.
Dziś na lewicy mamy duże zagęszczenie. PiS to w zasadzie lewica, Samoobrona, PSL, SLD też. Tylko PO jest partią centroprawicową. Gdzie jest więc miejsce dla nowej formacji?
Powiedział Pan jedną bardzo ważną rzecz - że PiS mimo fasady traktującej o niektórych wartościach jest w istocie partią lewicową. I dlatego tak dobrze współpracuje się jej z Samoobroną, która nie kryje, że jest lewicowa, a jest przecież także postkomunistyczna. Jakby dobrze przyjrzeć się to okazałoby się, że tam jest gro osób o postkomunistycznych życiorysach. To na czym polega trik manipulacyjny, to fakt, że PiS odżegnuje się od słowa lewica i stworzył w społeczeństwie wrażenie, że jest “czystą” partią prawicową. I do tego stara się przekonać opinię publiczną. PiS to według niej partia prawicowa, a PO centroprawicowa (która w moim przekonaniu nie tak miała wyglądać w zamierzeniach przynajmniej części jej inicjatorów ). Pytanie dziś brzmi, czy Platforma będzie miała dziś – umownie mówiąc – bardziej twarz Jana Rokity czy Andrzeja Olechowskiego. Po odpowiedzi na to pytanie łatwiej będzie odpowiedzieć, czy jest miejsce na formację centrolewicową. Bo jeśli to będzie twarz Jana Rokity, to będzie jednocześnie twarz mniej udanej kopii PiS-u, a ludzie wolą oryginał. Wtedy zapewne jakaś prawdziwie centrolewicowa alternatywa będzie bardzo pożądana. Olbrzymi kłopot wiąże się z tym, jak ona ma powstać. Ale dziś coraz bardziej realne wydaje się, że może powstać inicjatywa obywatelska, czy też różne lokalne inicjatywy lub ruchy społeczne. Jednym słowem, wszystko może się jeszcze wydarzyć.
Mówi Pan o ruchach społecznych, ale one przekształcają się w partie, tak jak PO i wtedy to już nie wygląda tak optymistycznie.
Tu ma Pan rację, ale to w dużej mierze zależy od systemu prawnego, od ograniczeń, jakie narzuca chociażby ordynacja wyborcza. Ale nie zawsze tak musi być, obywatelskie ruchy społeczne nie muszą przerodzić się w partie, a raczej z partiami mogą zawiązać szeroką koalicję. I to byłaby bardzo zdrowa, z punktu widzenia wyzwolenia pokładów aktywności społecznej, sytuacja. W tego rodzaju przedsięwzięcie z chęcią zaangażowaliby się ludzie, którzy dziś stoją z boku i nie widzą dla siebie miejsca. A takich ludzi mamy dziś w Polsce dużo, co wskazuje frekwencja wyborcza, chociażby ta w wyborach uzupełniających na Podlasiu. W interesie nas wszystkich, obywateli jest dążyć do poprawy jakości życia publicznego. Ta poprawa może wciągać do tego życia ważne i wybitne osobistości, czego przykładem była obecność wielu takich osób na konferencji 17 maja na Uniwersytecie Warszawskim.
Myśli Pan, że Aleksander Kwaśniewski poprowadzi przyszłą partię centrolewicową, ruch centrolewicowy, czy może na początek samą lewicę do zwycięstwa?
To dobry moment, aby przypomnieć, że był już jeden dżentelmen, który miał prowadzić do zwycięstwa , nawet na plakatach pisał: “premier z Krakowa”, co jak wiemy skończyło się poważnym falstartem. Dziś byłoby przedwcześnie oczekiwać i mówić, że Aleksander Kwaśniewski gdziekolwiek kogokolwiek poprowadzi. Wydaje się, że jeśli udałoby się jemu oraz innym podobnie myślącym - wyzwolić te pokłady aktywności obywatelskiej, o których wspominałem wcześniej - to już byłby kolosalny sukces – i to nie tylko Kwaśniewskiego – to byłby nasz wspólny sukces - aktywne, obywatelskie społeczeństwo zdecydowanie sprzyja podniesieniu jakości życia.
całość: Pardon.pl
1 komentarz
- Grzegorz niedziela, 27. maja 2007
"dla centrolewicy elektorat jest na ogół naturalny[...] czyli związany ze wszystkimi dążeniami wolnościowymi, czyli głównie młodymi ludźmi, którzy nie zgadzają się na wszechwładną ingerencję państwa, doceniają kreatywność jednostki, to, że wszyscy obywatele mogą być podmiotami, od których wiele zależy. To są głównie młode osoby, te które dzisiaj nieco sfrustrowane wyjeżdżają czy to do Irlandii, czy to do Anglii czy też innych krajów." Coś się chłopu pomyliło. Przypisał prawicowe cechy lewicy! I w ogóle to ma rację, tylko na odwrót. Ludzie wyjeżdżają z Polski, bo tutaj ciągle rządzi lewica - pobożna i bezbożna - na zmianę. A może to taka nowomowa?
Loading ...