Krzysztof Pochmara: Punkt siedzenia
Kategoria: Opinie
niedziela, 13. maja 2007
Historia III RP pokazuje, że z każdego barbarzyńcy wyrasta kiedyś arystokrata, a najbardziej namiętnymi obrońcami demokracji są neofici - zwykle wczorajsi tyrani. W swoim ogólnym zarysie teoria jest banalnie prosta: każda banda rewolucjonistów staje się pewnego dnia stronnictwem konserwatywnym, a hordy barbarzyńców z biegiem pokoleń stają się arystokracją.
Ten proces trwa czasem zdumiewająco krótko. Bywa, że zachodzi w ciągu jednego pokolenia - ktoś nakradł za młodu i na starość stał się żarliwym obrońcą nienaruszalności własności prywatnej, ktoś inny zamordował i z dnia na dzień został abolicjonistą. Przykładem takiego procesu jest III Rzeczpospolita.
Wzdycham czasem z zachwytem nad geniuszem postkomunistów. Najpierw przeprowadzili nacjonalizację, potem zrabowanym majątkiem uwłaszczyli nomanklaturę, by następnie przejść na stanowisko zwolenników grubej kreski, puszczenia win w niepamięć i obrony świętości własności prywatnej. Najpierw wystrzelali przeciwników politycznych, a dziś są najżarliwszymi obrońcami praw człowieka, demokracji i nauczycielami kultury politycznej. To ci dopiero ideowa wolta!
Nie wiem czasem - śmiać się, czy płakać - gdy widzę, że ci, którzy wczoraj ujawniali bezpiece szczegóły z życia prywatnego znajomych, dziś wołają o poszanowanie prywatności i zatrzymanie lustracji. “Trybuna”, która przez długie dekady była propagandowym narzędziem totalitaryzmu, dziś bije na alarm nad rzekomym zagrożeniem wolności słowa. Kolaboranci zbrodniczego reżimu uczą nas przebaczania, kapusie bezpieki czują się podsłuchiwani, aparatczycy partii komunistycznej ustalają standardy demokracji, a wczorajsza “dyktatura ciemniaków” utyskuje na niestosowanie europejskich standardów. Ideowi spadkobiercy tych, którzy w Katyniu strzelali polskim oficerom w potylicę, bronią dziś - pod hasłami szacunku dla prawa - generalskiej emerytury Wojciecha Jaruzelskiego.
Całość na pochmara.yoyo.pl
Loading ...